My Photo
Name:
Location: Eastbourne, United Kingdom

Saturday, May 08, 2010

Bekentenis van Demjanjuk: Ik was "soldaat" te Sobibor.


(El ha-gardom uve-hazarah: sipuro ha-nora shel mahaneh ha-hashmadah Treblinka. Menachem Grilak, Tel Aviv Kesharim, 1994)

Demjanjuk heeft tijdens zijn verblijf in de Ayalon gevangenis in Israel bekend dat hij een Sobibor-soldaat was. Daar zijn proces toen alleen over Treblinka ging, voelde hij zich op een bepaald moment vrij om tegen de gevangenishoofd, Benny Ferinbuch, te verklaren: "ik was soldaat te Sobibor". Sobibor was toen niet relevant, nu wel.
Deze verklaring staat in het boek van Menachem Grilak over het Treblinka-proces uit 1994. Hij citeerd daar ook de journaliste uit de krant Yedioth: Yehudith Yechezkeli.(In Israel zelf wordt paradoxaal deze zaak min of meer "verzwegen", schaamte? politiek?..)
Zie bovengescande foto van het boek. Als je op de foto klikt krijg je een leesbaar formaat, wel heb je voor de vertaling hulp nodig van iemand die het hebreeuws begrijpt.
(Daarbij is het een heel normale reflex dat Demjanjuk, deze "trawniki-sodaat", toen hij in het Ayalongevangenis oog in oog kwam met zijn gevangenis-overste in uniform, deze bekentenis uitflapte..." ik ben niet de man die julie zoeken ...ik was soldaat te Sobibor.."..met andere woorden ; ik was net zoals jij ook soldaat...)
Deze bekentenis van Demjanjuk dat hij "een soldaat te Sobibor was" doorprikt zijn hele spel van wel-of-niet-geweest...


Update! :

Heb vanavond met dhr Benny Ferinbuch, de gewezen hoofd van de Ayalon gevangenis gesproken.
De man was erg cynisch en afstandelijk:
  1. heeft mij erop gewezen dat hij de pers nooit te woord heeft gestaan daar dit in zijn gewezen functie als gevangenisdirecteur wettelijk verboden is. (Wie weet is hij al daarvoor op de vingers getikt ..?)
  2. hij verklaard de journaliste in kwestie; Yehudith Yechezkeli niet te kennen.(wat heel onwaarschijnlijk is, ze woont namelijk net als hij in het stadje Chadera waar ze zowel op politiek als op cultureel vlak heel aktief is. daarbij was ze een topjournaliste van de landelijke nummer 1 krant Yedioth Ahronoth)
  3. hij zei me ook dat hij geen kontakt had met demjanjuk toen, hij beschouwde hem als "een van de velen"..zat in zijn eigen hoekje...anderen waren met hem bezig.." (de reden van deze opmerking strookt gewoon niet met alle heisa en drukte die toen in Israel rond Demjanjuk heerste en is op zijn minst bizar te noemen.)
  4. zijn meest cynische opmerking vanavond was dat zover het hem betrof demjanjuk vrijgesproken was en dat ik me best bij demjanjuks gewezen advokaat Sheftel verder zou informeren...(erg mooi, stuurt hij me de verkeerde kand op..)
  5. op mijn vraag of hij ik hem een copij van de bewuste uitspraak uit het boek zou opsturen beantwoorde hij ook met een droog neen. (vreemd.)
  6. op mijn vraag of hij deze zaak in zijn historisch perspectief kan plaatsen en of hij er zich van bewust is dat er tot op de dag van vandaag ontelbare Nederlands-joodse mensen nog de direkte gevolgen van de dood van hun naaste geliefden te Sobibor ondervinden (zij het broers en zussen, ouders, grootouders, oom en tantes..). Een simpel zachtuitgesproken ja was zijn antwoord. Een simpel klik beeindigde ook ons gesprek. (deze gevangenisdirekteur op pensioen heeft in zijn carriere zeker veel gezien en afgezien.. )
Gezien dit gesprek en "geheugenverlies" heeft het volgens mij nu niet veel zin om deze spoor verder uit te werken...spijtig.
Heb nu wel geleerd dat recht halen niet vanzelfsprekend is. Velen delen je drang niet naar klaarheid en gerechtigheid, en zeker als ze daar mogelijk ooit een "prijs" voor zullen moeten betalen.




Zie ook: Film Sobibor Click here!

Colum Wim Boevink in opiniekrant Trouw.
zie ook Selma, de vrouw die Sobibor overleefde.

0 Comments:

Post a Comment

Subscribe to Post Comments [Atom]

<< Home