Waar is Haddock heen..?

My Photo
Name:
Location: Eastbourne, United Kingdom

Tuesday, June 28, 2005

Voor jou...


HET BUITENMEISJE

Zij vroegen of ze tevreden was,
In de stad tevreden en daar?
Het jonge meisje knikte ja,
Ze waren zo goed voor haar!

Zij knikte ja, zij zweeg en ging
In de kelderkeuken staan,
En zag omhoog door 't vensterraam
Op straat de voeten gaan.

Toen dacht zij aan het groene veld,
En aan haar ouders hut:
Daarover waait hoog de populier,
En de vlierboom staat aan den put.

Het geitje op 't grasplein, ginds de verre kerk,
En de lucht oneindig blauw, -
Haar moeder haspelt aan 't open raam,
En haar vader zit op 't getouw.

De wiedsters in 't veld en de leeuwrik omhoog,
- O lag zij bij hen in het vlas! -
En zat zij te peinzen, toen vroegen zij haar,
Of zij tevreden was?

Zij waren zo goed en zo vriendlijk met haar,
Zij kon niet zeggen: "Neen."
Maar 's avonds als zij slapen ging,
Toen weende zij alleen.


Virginie Loveling
Nevele 1836 - Gent 1923

Monday, June 27, 2005

Het huis aan de Yaffo road. ****-TO SELL-****


De volle pot leergeld voor betaald. Twee jaar van mijn leven. Toch erg blij mee.
(Het houtwerk gaat weg en er komt nog een verdiep bij.)

---------------






Astral story. II







Hij is terug. Definitief, zeker weten. Vanmorgen tijdens mijn dagelijkse stappen met zoontje naar school, zijn religieus beth midrash, was hij er weer.
Mooi licht 's morgens. Nog niet te heet. Kleurrijk bougainvillea en morning-glories, viollet oranje en blauw. Dan de BethYisraelstraat op, links de stad lager gelegen. Rechtvooruit de heuvels, de bergen. Wij op 3oo meter, zij vijf a zeshonderd meter boven de zeespiegel. Zoontje van zes kijkt even op, ja het is weer zijn gezicht, familiair gezicht, ik heb je lief vadertje. Kijkt op een vraagt. De bijbeltraktaat van deze week, het verhaal van Mozes die twaalf spionnen naar het Heilig Land stuurd, vanuit de woestijn. Naar het land Kenaa'an. Ze zijn er met ze'n twaalf. De twaalf stammen Israels op missie. Voor elk stam een. Waarom vader, vraagt mijn zoonlief, waarom word Jozef in de text alleen vernoemd bij zijn oudste zoon en doodgezwegen bij het opsommen van zijn jongste zoon? Een bijbelse vraag, van zoon van zes. Hij denkt na, hij moet wel, met zo een leermeester wachtend op hem. Hij moet allert zijn. Overleven met al die knapen en stijve, stiffe meesters. Godsdienst. De Clerus.
Opeens een visioen. Mijn vaders boek, zijn bijbelkomentaren. Ik hield van mijn vader. Ik hou van hem. Zeven jaren sinds de scheiding, zijn dood. En toch voel ik hem nog steeds, rusteloos. We stapten nog samen op met de Leuven Vlaams optochten. Antwerpen stadspark. Later zijn diploma-uitreiking te Leuven. Ikzelf een baasje van zes voor een weekend met vader op studentenkot. Bij Fons en Lionel. De sfeer van de heilige sabath vermengd met die van de prijsuitdeling. Leuven 1966.
Ben heden bezig met vader zijn bijbelkomentaren. Ik zal het in boekvorm gieten. Hard labeur. Zijn spitsvondigheden. Erg orgineel. Soms gedurfd, in de mate van het toegestane, de oude traditie. Ik werk aan zijn texten, aanknoopingspunten, talmoedteksten, vergelijkingen, interpretaties. Een geheel vormend met het hogere, de Kaballa.
Opeens die visioen. Vraag van mijn zoontje van zes, zijn naamdrager, werd uitvoerig door vader, zijn grootvader, uitgelegd en becommentarieerd. Twee hoofdstukken uit dat lijvig boek.
Hier zijn we dan het verhaal begint opnieuw. Geen progressief lijn alleen een nieuw cyclus. Klein baasje is weer bezig waarmede wijze oude baas was. We stappen verder, ik zie hun identieke blik, hun glimlach en lichaamsbouw, hun zelfde motoriek, zelfde cadans. We stappen verder.
Wat was en wat wezen zal. Ongescheiden.
Ik voel eventjes het warme liefdevol licht. Ontspannend en eeuwig. Zoontje ik hou van jou. Het ga je goed . Moge de leeraars je genadig zijn. Beleerd en zacht. Het ga je goed mijn krullebol.

Astral story. I


de MATAROA (click!)





Na de storm.
Na de vernietiging, de vuurzee.
Geen hoop en toekomst. Landverhuizers.
Eindelijk de boottocht, de zee.
Op het schip, na de vloed, na de destruktie, ziet jongen van zestien voor het eerst een voltallig gezin. Vader, moeder, zoons en dochter.
Voor het eerst een gezin, een liefdevol gezin, liefde.
Land. Week van traktaat van Mozes' smeekbede. Korte internering. Negende Ab 1945.
Na ontmoeting met verre oom, volkswijk Tel Aviv, slapend eerste nacht in religieus badhuis dan op bank op straat.

Nu Jerusalem, Oh Jerusalem.
Zijstraatjes van Jaffa Road. Smalle pad. Kamer gelijkvloers jeshiva-gebouw. Jerusalemsteen. Eerste glimlach. Dak boven hoofd.
Nieuwe routine. Nieuwe omgeving. Studies tot diep in de nacht. Geen nieuws van moeder of zus. Alleen, eenzaam.

Gezin aan overkant. Balkon. Buren. Jongens. Nieuwsgierig om vluchteling zijn verhalen. Verhalen van omgekomen wereld, wereld die er niet meer is. De wreedheden, de honger, de dood. Hij vertelt, hij vertelt. Bij lampje, abat-jour. Tot de ochtend . Nacht na nacht. Zij luisteren. Gewone jongens. Vertel ons wat je meemaakte. Wie je bent. Zij luisteren. Hij is er weer. Hij bestaat. Maakt kontakt met de gewonen, de gevestigden. Normale huisgezinnen. Moeder, vader, kinderen. Het leven, de opbouw, de toekomst.

Zestig jaar later, na rijk en vruchtbaar leven al zeven jaar in het hiernamaals. Alleen gevoelens overleven daar. Emoties van liefde en geborgenheid. Zoekt nu bruid voor zoon. Zoekt lief voor zoon.
Toekomst en gezin. Put uit gallerij der ervaringen. Uit bron van hoop en lief. 1945 Jerusalem. Dat gezin, die jongetjes die naar hem luisterden. Hem terugbonden met het leven. Met de toekomst.
Die jongetje is nu bejaard. Witte baard en frak. Kinderen, kleinkinderen. Andere stad. Bnei-Braq, ontworteld. Andere zeden. Met dartelend, late dochter. De keuze valt. Onwetend. De hemelse bruid. Proficiat. Een hemelse beslissing. Lag baomer 2005.

Sunday, June 26, 2005

Voor de Ollanders onder ons.


'k Zou zo enen lied nooit posten. Niet mijn stijl.
Alleen de naam Isaak Meyer maakt mij gek. Het is namelijk ook de voornaam van een voorname chasidisch rabbijn. Overleden 1905. Hele generatie naamgenoten, volksgenoten naar hem vernoemd.

hier dan:

Izaak Meyer's wiegelied

Sluit je kijkertjes, m'n allerliefste kleine
Slaap jij maar gerust en blij
Kleine kind'ren voelen niets van levenspijnen
Hebben nog geen zorg als wij
Slaap maar lekker, kleine ies
Droom maar van de Sjabbes-tisch
Trek je er maar niets van aan
Hoe de sinaasapp'len staan
Wees jij nog maar niet versjeert
Hoe je vader concurreert
Met die frotte Uiekruier
Doe maar stil wat in je luier


Slaap maar zacht, mijn kleine Izaak Meyer

Wat j'ook worden zal, ik wens je altijd brooche
Altijd mazzel, lieve schmoel
Als je dertien bent, ga jij met de misjpooche
Voor barmitswah naar de sjoel
En daar zing je Sjimberregoe
Onze mooiste zangen toe
Later trouw je ook, m'n schat
Ben je van het boem'Ien zat
Krijg je zelf 'n kindje weer
En misschien krijg j'er wel meer
Waar je heel hard voor moet sapp'len
Doe maar niet in sinaasapp'len


Slaap maar zacht, mijn kleine Izaak Meyer

Lieve, kleine schatzie om j'in slaap te wiegen
Zingt je nu je tattele wat voor
Als je straks student bent, zal je zelf ook zingen
Goy-deamus-Isidoor
Want als jij goed leren gaat
Wor'je deftig advocaat
"Meester" Meyer wor'je dan
Wat ik schmoes 'n fijne man
Schelden ze jou soms voor jood
Zeg dan niks, en hou je groot
Anders moet je duelleren
Kan zo'n goy je nog bezeren


Slaap maar zacht, mijn kleine Izaak Meyer

Als je goochum bent, zal jij 'r heus wel komme'
En als jij dan trouwen gaat
Neem je dan'n vrouw met dik-en-dik-mezomme
Die krijg jij als advocaat
Nou, m'n schatzie, jij wordt moe
Doe maar gauw je oogjes toe
Droom maar van 'n groot paleis
Van 'n bolus en van ijs
Profiteer maar, kleine ies
Later wordt je alles mies
Als daarstraks de zorgen komen
Kan je nebbiesj niet meer dromen


Slaap maar zacht, mijn kleine Izaak Meyer



Max Tailleur


p.s.
mezomme:
Geen (lichaams)deel of dergelijken.
Enkel gereed geld. mezoeman. cash. punt.

Wednesday, June 22, 2005

Bovenbeste overbuur,

Zeer geachte heer,

Hier dan , hier komt de aap uit de mouw. Een lid van een geheime genootschap, een sekte. Geen gebruiker van papaverzaad, hennep of dergelijken, gewoon een crypto-astral-walker.

Een genoegen.

Mag ik u, waarde heer en vriend, introduceren; bekend maken met de nieuwe rage die ons westers denken pas nu ont-dekt.

Na de Scietology, allerlei Indische goeroe's, Tibetaanse lama's, en kabbalah experten uit Californie, is het nu de beurt aan het astral-projectie.

Talloze websites, als paddestoelen na regen, zijn al daarmee bezig. serieuze en minder. In de chassidische literatuur sprak men meestal van "aliath neshomme" geestuitredingen.

Neemt u waarde vriend al deze bedenkingen niet al ta serieus op. Doe ik ook niet.(?) Ik zelf ben er (nog niet ..) bezeten van.

Hier dan een voorproefje:

Wat is Astraal reizen?


Astraal Reizen verschilt heel erg met normaal dromen. Het is een heel ongewone ervaring. Een ieder die het heeft ervaren kan getuigen over de helderheid en de magische kwaliteiten hiervan.

Het is interessant dat bewust Astraal Reizen net zo helder wordt ervaren als dat wij onze dagelijkse leven ervaren. Sterker nog, het wordt zelfs vaak nog helderder ervaren: onze zintuigen lijken scherper te zijn en de omgeven lijkt op een of andere manier echter.

Het wordt vaak gedacht dat Astraal Reizen (Uit-het-lichaam ervaringen) alleen wordt mensen overkomt die een bijna dood ervaring hadden na een ongeluk of op de operatie tafel. Maar Astraal Reizen is een natuurlijke mogelijkheid dat een ieder door oefening kan ontwikkelen.

U kunt leren hoe u Astraal moet Projecteren (om bewust van het fysieke vlak naar het astrale vlak te gaan) met heel succesvolle resultaten. Een zo een oefening van Astrale Projectie geeft ons simpelweg de mogelijkheid om bewust te worden van het natuurlijke proces van het slapen gaan. Als het ons lukt om hiervan bewust te zijn, dan worden wij als consequentie, ook bewust van onze vertrek naar het Astrale Vlak.

Dus, als wij Astraal Reizen, zijn wij bewust van het feit dat wij fysiek slapen en dat onze fysieke lichaam thuis in bed ligt. Wij weten dat wij werkelijk op deze andere vlak zijn, in tegenstelling tot de dromer die zich alleen realiseren dat zij niet op het fysieke vlak waren als zij de volgende morgen wakker worden. Als wij Astraal reizen, maken wij bewuste beslissingen - zoals waar heen te gaan, wat te doen of wie te ontmoeten.

Tot kijk,

je Mhrl
Eerste Instituut voor Astraal Projektie
Jerusalem

Cheskl. ( Henri MATISSE "La tristesse du roi")


Heb vanavond Cheskl weergezien. Het was te Bnei Braq. Een trouwfeest, een rabinaal feest. Twee zalen. Mannen mooi gescheiden van hun wederhelft. Veel muziek, een mensenmassa. Ongenietbaar. Ik moest wel opkomen, noblesse oblige. Bij het verlaten zag ik hem, hij herkende mij bijna niet. Zag er niet goed uit. Innerlijk dan. toch verzorgd gekleed. Werd door het leven hard aangepakt. Miserabel. Meneer Maes, onze leraar in de eerste klas was dan ook zijn eerste beul. De anderen volgden. Kreeg veel kletsen van meneer. Was altijd de buitenstaander. Moeder die met vader altijd ruziede. Later behield hij die rol. Trouwde met een feeks, altijd uitgesnouwd. Had tijdje viswinkel. Gescheiden. Bitter. Zijn vader zit nu in ouderlingenhuis te Antwerpen. Moeder drink thuis rustig haar kopjes koffie en leest journalen. Man vergeten. Veel miserie. Onopgelost.
Ik stop maar met deze blog, ja het wordt zelfs mij te erg....